Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


25.09.2020

Konferencja PIKE 2020 „Nowy...

Liderzy branży telekomunikacji i mediów o nowych wyzwaniach i przyszłości branży w...
24.09.2020

Microsoft ogłosił harmonogram...

Ta chwila prędzej czy później musiała nadejść – Microsoft ogłosił harmonogram porzucania...
24.09.2020

Nowe mobilne jabłka

Premiera iOS-a 14
24.09.2020

Kompleksowa ochrona

Kaspersky 2021
24.09.2020

Kolejny zielony robot

Android 11
24.09.2020

Mobilne bezpieczeństwo

ESET Mobile Security 6.0
24.09.2020

QNAP

QNAP wprowadził na rynek serwery NAS serii TS-x32PXU przeznaczone do montażu w szafie...
24.09.2020

Wytrzymałe SSD

WD My Passport
24.09.2020

Laptopy dla biznesu

MSI Summit

Storage rozproszony

Data publikacji: 01-09-2014 Autor: Michał Kaźmierczyk
Włączanie funkcjonalności...

Jednym z istotnych elementów, które należy brać pod uwagę podczas projektowania środowiska wirtualnego, zarządzania nim i jego modernizacji, jest pamięć masowa, w większych systemach realizowana pod postacią sieci pamięci masowej (SAN).

W klasycznym środowisku serwerów fizycznych każdy z serwerów przechowuje pliki bazowe na dyskach lokalnych. Macierze wykorzystywane są do przechowywania danych merytorycznych, takich jak bazy danych, pliki użytkowników czy kopie zapasowe. W większości przypadków – oprócz dużych środowisk przetwarzających ogromne bazy danych czy systemów przeznaczonych m.in. dla wielu tysięcy użytkowników – niezależnie od konstrukcji macierzy i jej konfiguracji pamięci SAN zazwyczaj nie generują problemów wydajnościowych.

W przypadku wirtualizacji sytuacja wygląda zgoła odmiennie. Wszystkie pliki maszyn wirtualnych i całość dyskowych operacji I/O skupiona jest w centralnym punkcie przechowywania danych (typowo macierzy). Oczywiście im większe jest środowisko, tym macierzy może być więcej. Lecz zawsze będziemy mieć do czynienia z pewnego rodzaju, z reguły dość dużą, konsolidacją wielu systemów w jednym miejscu. Oczywiste jest, że w momencie gdy wiele systemów chce jednocześnie odczytywać i zapisywać dane na tę samą pulę dysków, to macierz je udostępniająca musi obsłużyć odpowiednią liczbę operacji I/O (możliwość jednoczesnego zapisu i odczytu). Każda sytuacja, w której wirtualne maszyny generują więcej I/O, niż są w stanie dostarczyć, spowoduje konieczność ich kolejkowania i wzrost czasu oczekiwania na wykonanie operacji. Praktyka pokazuje, że doświadczane opóźnienia, o ile przekraczają pewne poziomy (różne dla różnych systemów i środowisk), znacząco wpływają na odczuwaną wydajność działania wirtualnych maszyn.

W związku z tym bardzo ważne jest, aby stosować odpowiednie i właściwie skonfigurowane macierze dyskowe – dopasowane do naszego środowiska. Multiplikacje I/O osiągamy m.in. poprzez grupowanie wielu dysków za pomocą RAID (nowoczesne macierze grupują jeszcze grupy RAID, osiągając dodatkowy wzrost I/O) czy też stosowanie mechanizmów wbudowanych w same macierze, tj. buforowanie do RAM czy cachowanie odczytów i/lub zapisów na dyski SSD.

> ROZWAŻANIA NT. BEZPIECZEŃSTWA

Wspomniana wcześniej koncentracja wpływa na bezpieczeństwo całego środowiska. W przypadku klasycznych serwerów fizycznych awaria pojedynczego serwera powoduje niedostępność pojedynczego systemu, awaria macierzy powoduje natomiast niedostępność np. bazy danych na niej przechowywanej. W przypadku środowiska wirtualnego, w którym wszystkie pliki maszyn wirtualnych przechowywane są na macierzy, awaria macierzy przekłada się na natychmiastową niedostępność całego środowiska.

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"