Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies.


26.11.2019

Baza cyberzagrożeń otwarta

Kaspersky Threat Intelligence Portal
26.11.2019

Kopia zapasowa w chmurze

Veeam Backup dla Office’a i Azure
26.11.2019

Automatyzacja jako usługa

QNAP Qmiix
25.11.2019

Jeszcze szybciej

Trzeci generacja Ryzen Threadripper
25.11.2019

Wirtualizacja na...

QNAP QGD-1600P
25.11.2019

Laserowy projektor

Optoma UHZ65UST
25.10.2019

Skalowalna infrastruktura

Red Hat OpenStack Platform 15
25.10.2019

Cienki klient 2.0

Windows Virtual Desktop
25.10.2019

Nowy sprzęt Microsoftu

Rodzina Surface się powiększa

Routing pakietów multicast

Data publikacji: 11-01-2016 Autor: Piotr Wojciechowski

Przekazywanie pakietów pomiędzy podsieciami to zadanie routerów oraz przełączników warstwy trzeciej. Multicasty także podlegają routingowi, lecz odbywa się on na innych zasadach – odbiorcami pakietu może być wiele urządzeń, a ich liczba może się dynamicznie zmieniać. Zdarza się też tak, że dana grupa nie ma żadnego odbiorcy, wtedy urządzenia sieciowe nie powinny bez potrzeby replikować wiadomości, a tym samym zajmować pasma. Przyglądamy się bliżej temu zagadnieniu.

W poprzednich artykułach poświęconych zagadnieniu ruchu multicast zapoznaliśmy się z podstawami działania sieci transportującej tego typu dane, przyjrzeliśmy się sposobowi replikacji pakietów w sieciach LAN oraz rou­tingowi w trybie Dense Mode. Przypomnijmy, że sprawdza się on w sieciach, w których mamy bardzo wielu odbiorców pakietów kierowanych do wskazanej grupy multicast. W trybie tym zakłada się, że w każdym segmencie sieci znajdują się urządzenia zainteresowane strumieniem danych danej grupy i należy im wysłać kopię pakietu. Jeżeli w danym segmencie nie ma odbiorców, routery powinny same poinformować o tym swoich sąsiadów i zaprzestać rozgłaszania pakietów do danego segmentu. Informacja ta powinna być odświeżana w określonych odstępach czasu. Dlatego routing multicastów w trybie Dense powoduje okresowe zalewanie segmentów sieci pakietami, nawet jeżeli nie ma w niej żadnego urządzenia ich nasłuchującego. Jego implementację wykonamy, stosując jeden z trzech protokołów rou­tingu w sieci multicast: Protocol Independent Multicast Dense Mode (PIM-DM), Distance Vector Multicast Routing Protocol (DVMRP) lub Multicast Open Shortest Path First (MOSPF). Najczęściej stosowanym rozwiązaniem jest PIM-DM.


Obecnie większość telewizji kablowych zbudowana jest w całości lub w wielu segmentach z sieci IPTV, w których obraz dostarczany jest do naszych domów za pomocą sieci IP, do których wpięte są dekodery. Dzięki temu uzyskujemy dostęp do wielu dodatkowych treści powiązanych z oglądanym kanałem czy programem, Video On Demand (VOD), dostęp do rachunku prosto z menu dekodera i wiele dodatkowych funkcji. Współdzielonymi łączami dostarczana jest także usługa internetowa pozwalająca nam na swobodne i szybkie surfowanie po sieci. IPTV od dawna wykorzystuje protokół multicast do dystrybucji sygnału, a pojedynczy kanał telewizyjny to strumień co najmniej kilku megabitów danych. Jednak rozgłaszanie w trybie Dense w sieciach IPTV nie sprawdza się – nawet gdy w danym segmencie sieci nikt nie ogląda kanału poświęconego gotowaniu, jego strumień i tak będzie ciągle, bądź przynajmniej okresowo, rozgłaszany, dopóki routery nie poinformują się wzajemnie, w których podsieciach nie ma żadnych odbiorców danego kanału. Gdyby dostawca telewizji oferował kilkanaście stacji w pakiecie, problem nie byłby może znaczący, lecz przy ofercie dochodzącej do kilkuset kanałów, w tym wielu o jakości HD, brak pasma czy przeciążenie urządzeń sieciowych zadaniami replikacji staje się znaczące. Dlatego operatorzy stosują w swoich sieciach routing w trybie Sparse Mode, który implementowany jest przy zastosowaniu protokołów Protocol Independent Multicast Sparse Mode (PIM-SM) lub Core-Based Tree (CBT), przy czym przeważnie stosowany jest ten pierwszy i to jemu przyjrzymy się z bliska.

> SPARSE MODE

W trybie Sparse router nie wysyła kopii pakietu domyślnie przez wszystkie interfejsy, lecz oczekuje na żądanie od sąsiadującego urządzenia wskazującego grupę, dla której powinien on dalej replikować ruch. Routery nasłuchują informacji IGMP Join, którą wysyła urządzenie klienckie, gdy chce się zarejestrować do wskazanej grupy. 

Artykuł pochodzi z miesięcznika: IT Professional

Pełna treść artykułu jest dostępna w papierowym wydaniu pisma.

.

Transmisje online zapewnia: StreamOnline

All rights reserved © 2019 Presscom / Miesięcznik "IT Professional"